|I{•——» Mieke «——•}I|

‘The undiscovered sexiness of the semi-colon’

Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik op. Eerst dacht ik dat ik het verkeerd gelezen had, maar ik keek nog eens naar de projectie van de beamer, en het stond er toch echt.
Als de golfslag van een rivier voelde ik één gedachte door de collegezaal rollen: wat kan er in hemelsnaam sexy zijn aan een puntkomma?!
Een kleine, kalende, breed grijnzende man stapte naar voren. “I get what you’re thinking,” klonk het in een zangerig, aangenaam Brits accent. “But just give me a minute to explain.”

En dat deed hij. Sterker nog: de collegezaal vol studenten en docenten hing een halfuur lang aan zijn lippen. In volle vaart en met veel humor nam Mike Hannay, hoogleraar Engelse taalkunde, ons mee op een trip langs de kaders van zijn onderzoeksterrein.
Nooit gedacht dat ik zo zou kunnen lachen om iets kleins en gortdroogs als interpunctie. Nooit gedacht dat er zo veel te vertellen zou zijn over een leesteken dat zo in onbruik geraakt is als de puntkomma. Voorbeeld na citaat na onderzoek kwam voorbij, de een nog vermakelijker dan de ander. De mooiste: als voorbeeld van het belang van de puntkomma verscheen na wat inleidende theorie deze zin op een lege sheet:
‘A woman without her man is nothing.’
Boe-geroep bij de vrouwen, applaus van de mannen. Maar aan de grijns van Hannay te zien was dat nog niet de complete zin. En inderdaad, een sheet verder stond exact dezelfde zin, nu mét interpunctie.
‘A woman; without her, man is nothing.’
Beteuterde gezichten bij de mannen, gejoel bij de vrouwen en een lachsalvo door de zaal.
Dat was dan de aftrap van mijn nieuwe studie aan de Vrije Universiteit. Twee jaar vol onderwijs en onderzoek liggen voor me. Media, cultuur, talen, communicatiewetenschap en met een beetje geluk het nodige aan Spaans; het gaat allemaal voorbij komen. Kan niet wachten, zeker niet als er docenten op mijn faculteit rondlopen als Mike – Mister Semi-colon – Hannay.