|I{•——» Mieke «——•}I|

Ik vrees dat ik een nieuwe muzikale verslaving opgeduikeld heb… En nee, het is deze keer geen Spanjaard, en hij zingt ook niet in het Spaans. Wel loop ik ditmaal opnieuw achter de feiten aan, want meneer is al jaren een ster van formaat aan de overzijde van de oceaan (Maik, je moet ‘m haast wel een keer voorbij hebben horen komen daar ).

Mag ik u voorstellen: Jason Mraz. Wilde vroeger goochelaar worden, maar versprak zich ooit in de klas toen een leraar hem vroeg wat hij later wilde gaan doen en antwoordde toen “musician” in plaats van “magician”. En zie daar…
Goochelen kan ‘ie evenwel. Met woorden, akkoorden en genres. Op een wonderlijke manier mixt hij alles door elkaar en gooit hij pop, jazz, hiphop en latin samen in de blender, met als resultaat een stel oorstrelende plaatjes. Niet in het minst door z’n bijzonder aangename stemgeluid en een vocal range om “u” tegen te zeggen. Hij blijkt Nederland al meerdere malen aangedaan te hebben (verdraaid!) en stond gisteren, op mijn eigen verjaardag nota bene, in een uitverkochte Heineken Music Hall.

Ik kan momenteel nog niet kiezen wat mijn favoriete songs van hem zijn, maar heb al wel een zwak voor de prachtige (en een Spaanse titel dragende *grijns*) ballade Bella Luna.
The cosmic fish they love to kiss
they’re giving birth to constellations
No riffs and oh no reservation
if they should fall you’d get a wish or dedication
May I suggest you get the best

Aan het andere uiterste van zijn muzikale kunnen zitten absurde, dolkomische nummers, zoals Geek In The Pink; zo’n plaatje waar je in welke rotbui dan ook direct vrolijk van wordt, met dito videoclip.
Sugar don’t forget what you already know
that I could be the one to turn you out
we could be the talk across the town
Don’t judge me by the color, confuse it for another
you might regret what you let slip away
like the geek in the pink

Meer Jason Mraz? Hij heeft een errug leuke webstek.