|I{•——» Mieke «——•}I|

Vrouwen en hun voorkeuren

De eerste post van het nieuwe jaar… en stiekem is het onderwerp ervan nog kantje boord 2008. In de laatste middaguurtjes van het oude jaar lag ik namelijk in een deuk van het lachen achter m’n laptop. En dat kwam door een mailtje van haar.

Deze herfst waren we exact tien jaar vriendinnen. Het lijkt soms nog de dag van gisteren dat we bij Natuurkunde achterin de klas in hetzelfde bankje schoven en niet veel later aan de roemruchte Rikkelientje-verhalen begonnen. In veel opzichten verschillen we als dag en nacht van elkaar, en misschien is dat juist wel het geheime ingrediënt. Wat dacht je bijvoorbeeld van het voordeel dat we elkaar qua mannen nooit in de weg zitten?

Enfin, zij en ik dus. Ik moest onmiddellijk aan haar denken toen ik woensdag de trailer zag van Easy Virtue: een Britse film waarin een typisch Britse familie – stijf, vormelijk, enorme aardappel achterin de keel – geconfronteerd wordt met zoonlief die een volbloed Amerikaanse mee naar huis neemt. Met uiteraard veel gedonder, gemene streken en schoonmoeder-schoondochterconfrontaties tot gevolg.
Langzaamaan begin ik Britse films en Britse humor te waarderen, maar ik wil de film vooral gaan zien vanwege zoonlief, die gespeeld wordt door Ben Barnes. Van de andere mannelijke hoofdrolspeler, Colin Firth, ben ik minder gecharmeerd, maar Barnes heeft me volledig ingepakt met zijn Spaanse accent in Prince Caspian.

Zo gezegd, zo gedaan, en dus ging er op de laatste dag van 2008 een mailtje de deur uit. ‘Ga je volgend jaar met me mee?’ Om niet veel later als volgt beantwoord te worden: ‘Wat cool!!!! JAAAAAAAAAAA graag!!! Colin Firth! ‘

Tsja. Dus. Hmm. Had ik al gezegd dat we als dag en nacht van elkaar verschillen? *innocent smile* Het gaat ongetwijfeld een memorabel filmavondje worden, en ik heb zo het gevoel dat ik de afloop ervan al kan voorspellen:
Ik: “Zie je wel dat je op ouwe knarren valt?!”
Zij: “Zie je wel dat jij op picture perfect-types valt?!”
Ja, dat gaat een heel leuke avond worden.