|I{•——» Mieke «——•}I|

“What’s in a name?” zei ooit Juliet tegen haar Romeo. Wel, al Shakespeares wijsheid ten spijt, there ís a lot in a name. En dat geldt speciaal voor bijnamen…

Een van mijn geliefde Eega’s houdt al een poos een rijtje bijnamen van mij bij. Kennelijk is ‘Miepje Miek’ niet afdoende om mij mee te typeren , en dus staat er inmiddels een aardig rijtje nicks tussen mijn voor- en achternaam opgesomd. Sommigen zijn al zo oud dat we de context ervan haast vergeten zijn, anderen slaan wel degelijk op mijn persoontje. De laatste toevoeging dateert van alweer even geleden, maar ik wist dat Eega hem ergens opgeslagen had om op een geschikt moment het digitale stof ervanaf te blazen.
Kennelijk was gisteren zo’n geschikt moment. Kop thee, een gedicht in elkaar draaien voor onze andere Eega, nog een kop thee, en ondertussen bijkletsen big time. Ondergetekende was een beetje uit haar doen op dat moment, en zoals goede vrienden dat dan doen, kun je even je ei bij elkaar kwijt. Maar nadat ik m’n hart gelucht had, barstte hij, heel oncollegiaal, in lachen uit.
“Wat?!” brieste ik.
“Niks,” hikte hij van het lachen. “Het is alleen zo leuk om jou zo gelukkig te zien.”
“Pff, gelukkig. Gefrustréérd zul je bedoelen!”

En voila, binnen de seconde was het digitale stof van de bijnamenlijst geblazen en van een update voorzien. In volle glorie is dit nu de complete reeks:
Mieke – “Het peleton” “de controlfreak” “snapt’t” “Overworking” “ja oke, voeg ‘verwend nest’ maar toe aan de lijst” “De laatste vrijdag dat ik jou zag was op een zaterdag” “je leest niet!!” “gelukkig gefrustreerd” “bij wijze van denken” “ik strijk mijn CD’s” “An Angels Voice” “David- & Guido-Groupy” “bouncing pony” “de dictator” – Hol