|I{•——» Mieke «——•}I|

Als ik de afgelopen maanden érgens m’n ei over kwijt moest op dit stukje wereldwijde web, dan was het wel Statistiek. Af en toe moest ik het gewoon even van me af schrijven, getuige de posts hier, hier, hier en hier.
Het was dan ook wat je noemt bikkelen. Menig cafeïneshot heeft ons de lange, lange blokuren doorgesleept op de dinsdag- en vrijdagmorgen. L en ik sjouwden ons elke week een bult met studieboek en laptop om de vrijdagmiddagen zwoegend boven de praktijkopdrachten door te brengen. Om nog maar te zwijgen over de peentjes die ik gezweet heb tijdens het tentamen en de klamme handen die ik kreeg toen ik vanmiddag las dat de cijfers eindelijk bekend waren gemaakt.

Ik durfde de lijst haast niet aan te klikken. Nerveus maar toch ook verschrikkelijk nieuwsgierig gleed mijn blik langs de lange rij studentnummers. Honderdzeventigduizend nog wat, honderdvijfenzeventigduizend nog wat, en toen was daar honderdtachtigduizend, de eerste drie cijfers van mijn eigen studentnummer. Uiterst langzaam keek ik van links naar rechts… om vervolgens midden op de redactie van FEM in een juichkreet uit te barsten:

“Ik heb een 8,5 voor Statistiek! Een 8,5!!! In één keer gehaald! Woehaaaaa!”

Wat een pak van m’n hart. Wat een heerlijk gevoel. Dit alfa-miepje dat liever naar letters dan naar cijfers kijkt heeft het toch maar mooi in één keer geflikt. Ha!

Zou dit dan definitief de laatste Statistiekblog zijn? Vast niet… Volgend jaar krijgen we nog Statistiek Voor Gevorderden. Met de nadruk op ‘voor gevorderden’. *proest* Ben benieuwd wie we dan voor onze neus krijgen. Vijftig procent kans op de Kwelgeest, vijftig procent kans op Flipse Nulhypothese. De een houdt van alles wat zich in het kleurenspectrum tussen grijs, beige en oker bevindt, de ander hult zich bij voorkeur in zacht gezegd vreemde combinaties van alle kleuren van de regenboog. Hmm… Het wordt ongetwijfeld weer hoogst amusant. Maar ben wel blij dat het nog even weg is.