2009 mei « |I{•——» Mieke «—

Blog
About

De o zo subtiele hint

Woe 27 mei 2009 at 17:25 | In Algemeen, Vrouwen | Leave a Comment

Bij een meidenweekendje hoort een meidenfilm, en dus togen we zaterdagavond naar de Cinemec. In vol ornaat: zij op designerkrukken, ik in m’n nieuwe knalpaarse pumps (au au mijn tenen!).
Ons oog was gevallen op een romcom met de welluidende titel He’s Just Not That Into You. De trailer zag er vermakelijk uit, en de sterrencast met onder anderen Scarlett Johansson en Bradley – goedemorgen wat heeft u blauwe ogen! – Cooper klonk veelbelovend.

Bij binnenkomst verbaasde ik me over het flinke aantal aanwezige mannen. Zouden die zich nou echt vrijwillig door hun vriendin hebben laten meeslepen naar een meidenfilm? Wat voor emotionele chantage zal daarachter gezeten hebben? *grijns*
Hoe het ook zij, de mannen lieten zich niet kennen en zochten vol zelfvertrouwen een plekje in de zee van oestrogeen. Alwaar ze vervolgens twee uur lang blootgesteld werden aan heel veel vrouwelijk leedvermaak. Alles draaide om de horrorwereld die Daten heet, en dan in het bijzonder om het zenuwslopende Waarom Belt ‘Ie Me Nou Niet Terug?!-Dilemma. In de Afrikaanse versie: “Don’t worry dear, I’m sure he’s just forgotten your hut number or got eaten by a lion.”

Toch heb ik nog wel het hardst gelachen om de mensen in de zaal.
Een romcom kan natuurlijk niet zonder happy end, dus ook voor het koppel met huwelijksaanzoek-problemen loopt het goed af. Zij, Jennifer Aniston, wil na zeven jaar samen een ring om haar vinger zien, maar hij, Ben Affleck, peinst er niet over. Ze kibbelen er de hele film lustig op los, gaan gefrustreerd uit elkaar en vinden elkaar weer als zij met een hand over haar hart strijkt en besluit dat ze liever haar dagen slijt met man en zonder ring dan helemaal zonder kerel. Uiteraard krijgt in een 21e-eeuwse romcom de vrouw altijd haar zin, en dus vist ze in een van de laatste scènes alsnog een klein, fluwelen, vierkanten juweliersdoosje uit zijn broekzak.
Je zag die move natuurlijk al van heinde en verre aankomen, maar toch deden bijna alle vrouwen in de zaal op exact hetzelfde moment als Jennifer: “Aaaaaaahhh!”. Zwijmel de zwijmel.
En toen gebeurde er iets vreemds. Plotseling zag ik in de rijen voor mij heel wat mannen dieper wegzinken in hun stoelen. Diep, diep wegzinken, tot alleen hun kruin nog boven de rugleuning uitkwam. Je hoorde ze het bijna denken: “Oh nee. Echt niet. Ja kijk maar naar me ja, maar die suggestieve blik van je ontwijk ik nu even. En hou die hand maar op je eigen been. ‘t Is me wel weer duidelijk genoeg waarom je me naar de film wilde hebben.”

Hoe was het ook al weer… iets met Mars en Venus toch?

De testcase

Do 21 mei 2009 at 11:14 | In Once in a lifetime, Studieperikelen | 2 Comments

Dat was ‘m dan. Het laatste college van dit schooljaar. Het is pas 21 mei, maar de college-uren van de premaster zitten er al op.

Wat een vreemd idee… Het lijkt gisteren dat ik op een heel vroege woensdagmorgen verdwaald over de campus van de VU slenterde, op zoek naar een onmogelijk te vinden lokaal in de medische faculteit. De plattegrond van de campus zat stevig tussen m’n oren, er zat een nog onbeschreven collegeblok in m’n tas en stiekem voelde Miepje Miek zich die eerste dagen best wel verloren in de grote gebouwen en grote studentenmensenmassa.
Nu is het acht maanden later en ken ik de campus als m’n broekzak (afgezien van het W&N-gebouw, maar dat is dan ook echt een doolhof ). ’s Ochtends vanaf station Zuid naar school lopen en om de hoek het hoofdgebouw zien oprijzen voelt aan als thuis. De Lazy Noons en Chocolachino’s van de Geneeskundekoffiebar kan ik tegenwoordig op meters afstand al ruiken, met een beetje goeie wil zelfs vanuit de collegezalen in het hoofdgebouw. *grijns* En terwijl ik een jaar geleden om deze tijd nog zo gehecht was aan de CHE, voelde het heel vreemd om daar een paar weken geleden als oud-student rond te lopen en dit keer vóór de klas te staan. Ik heb duidelijk m’n nieuwe stek gevonden.

Betekent dat dan vanaf nu vakantie vieren tot aan september? Ehm… nee. Helaas. Dat moet nog even wachten tot 1 juli. Voor me ligt eerst nog een ruime maand zelfstudie. Werkstukken, een hertentamen en uiteraard de scriptie. Ben benieuwd hoe ik het ervanaf ga brengen zonder de wekelijkse regelmaat van colleges. Aangezien zelfdiscipline nog steeds niet plukrijk aan de bomen groeit, zie ik er wel een beetje tegenop. Deze ongeveer veertig dagen worden dé testcase van het premasterjaar. Ga ik het redden? Heb ik genoeg bagage meegekregen om grotendeels op eigen houtje m’n scriptie af te krijgen? Ga ik op tijd beginnen aan leren voor ComWet? Of zal het toch weer het oude liedje worden: uitstellen, uitstellen & uitstellen en pas in de hoogste versnelling schieten als de deadline gevaarlijk dichtbij komt.
Ik heb goeie hoop. Als ik vanachter m’n laptop naar rechts kijk, zie ik een uitpuilende blauwe ordnermap op m’n tafel staan, stampvol artikelen, samenvattingen en handouts. Dát heb ik allemaal al in de pocket. Dan moet ik de stapel papierwerk die nu nog links op tafel ligt ook kunnen verstouwen. Zelfs zonder Geneeskundekoffie.

Wel mooi: uitgerekend net na mijn laatste college kreeg ik een mail van een CHE-student die nu op haar beurt over een premaster aan de VU nadenkt. Eens zien of zij aankomende september net zo verloren op de campus drentelt als ik gedaan heb. Het cirkeltje gaat door en door en door…

Zoekt en gij zult… ehh?

Vrij 15 mei 2009 at 11:31 | In Algemeen, Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Deze maand bestaat mijn Ekstertje-blog een jaar. Na een paar jaar MSN Space en een blauwe maandag Web-log.nl waren de servers van WordPress de nieuwe uitverkorenen om mijn zin- en onzinverhalen te gaan opslaan. En een jaar na dato is schrijver dezes daar nog altijd prima content mee. *grijns*

Over content gesproken, maar dan in z’n andere, multimediale betekenis: mensen blijken met de meest maffe zoektermen op mijn blog te belanden. Zodra de Google Bot in een der vroegste dagen langs kwam stiefelen om dit stukje web in zijn superdatabase op te slaan, is WordPress gaan bijhouden met welke zoektermen internetters hier terechtkomen.
Ter lering ende vermaak (voornamelijk vermaak, maar het gezegde luidt nu eenmaal zo ) volgt hier een kleine selectie:

- hollands glorie
- kaapverdiaanse songteksten vertaling (huh?!)
- wat is het meervoud van beurs (ja, u zit hier goed)
- breath fonetisch
- Ik hou van holland spel
- http://www.esfacil.eu
- naturist family dvd cd (ehh?)
- vertaling juanes tres lyrics
- scriptieplan muziek
- vertaling van dreams van jody bernal (blèègh)
- sint-niklaus
- grusse mit einander
- grachen snowboardleraar
- vriendenuitnodiging hyves weigeren
- david bisbal corazon latino vertaling
- travestiet door mijn vrouw betrapt (ehh?!)
- jeroen van de boom boycot (jaaaaa! )
- lyrics david bisbal vertalingen van spaans naar nederlands (spot on!)
- deuntje ‘het ruikt hier naar douwe egberts’
- tena lady xl bejaardentehuis (???)
- rikkelien de jong (Hahaha! Dit is er een voor jou Maik )
- advies sharan trekt soms niet
- droompaarden plaatjes

En nu maar eens zien wat dit lijstje weer aan extra traffic op gaat leveren. *grijns*

Zieltjes winnen

Maa 11 mei 2009 at 18:23 | In Studieperikelen | 1 Comment

Groen, rood, blauw. Welke kleur van de regenboog je ook wilt zien, ze zijn deze dagen op hun allerfelst aanwezig in en rond de gebouwen van de VU. Overal lopen mensen in felgekleurde polo’s of t-shirts en met dito foldertjes. Voor een nieuweling als ik is dat even vreemd opkijken; wat doet al dat kleurigs hier?!
Het blijken de jaarlijkse verkiezingen voor de facultaire studentenraden te zijn. En mijn hemel, wat zijn ze fanatiek. Je komt nog maar net de hoofdingang binnengelopen en er komt al een muur aan flyers, posters en studentraadsleden op je af om je gunsten te winnen. En allemaal beloven ze heel veel moois: meer printers, sneller je cijfers terug, enzovoorts.

Hoe gelikt het ook allemaal in mekaar mag zitten, gelukkig had ik vanmorgen een goede reden om al dat moois snel af te wimpelen: college. Maar na het college hadden ze me beet. Ik zat bij de computerwerkplekken op de 9e toen er in mijn ooghoeken twee meisjes verschenen in het rood. De één met een stapeltje rode folders, de ander met een rood dienblad met daarop rode plastic bekertjes met rode ranja.

“Hoi! Mag ik je wat vragen?”
“Als het niet te lang duurt, jawel hoor.”
“Heb je al gestemd?”
“Nee, nog niet.”
“Oh, nou, in dat geval wil ik je dit foldertje even geven. En als je naar de site van de VU surft, kun je daar binnen twee minuten je stem uitbrengen.”
“Eh… oke. Moet dat nu of het mag ook later?”
“Oh dat maakt niks uit. Áls je maar stemt. Maakt niet uit waarop.”
“Maakt niet uit waarop? Geintje toch, zeker?”
“Nee hoor. De Letterenfaculteit is een van de faculteiten waar het minst gestemd wordt, dus we willen dat eens flink opkrikken.”
“Dus je wilt dat ik ga stemmen voor het stemmen? Niet vanwege de inhoud?”
“Ehm… nou, eh… ja, eigenlijk wel. Je kunt ook wel gericht gaan kijken natuurlijk, maar dan ben je wel langer dan twee minuten bezig, haha. Maarre, we zullen je niet langer ophouden. Hier heb je een glaasje ranja voor de moeite, en stemmen hè!”
En weg waren ze.

Hmmz. Iets zegt me dat ook dit jaar vanuit Letteren niet zo heel veel stemmen gaan komen…