|I{•——» Mieke «——•}I|

Stuitende berichtgeving van Nova gisteravond: de afgelopen vijf jaar hebben duizenden mensen hun gevangenisstraf weten te ontlopen, meestal doordat Justitie achter de feiten aanloopt en zaken daardoor verjaren.
Veel gesteggel in de uren daarna over de precieze aantallen – Nova meent 11.000 delinquenten, het OM zegt dat het ’slechts’ 4.500 gevallen betreft. Nee, alsof dát de zaak er minder ernstig op maakt.
Maar wat ik nog het ergste vond: volgens het OM gaat het in 2.200 van de gevallen om zaken waarin de veroordeelde in hoger beroep gaat, of, en nou komt-ie: zaken waarin de veroordeelde ongeschikt bevonden wordt voor detentie.

Nou breekt m’n klomp. Oh, dus meneer of mevrouw X. te Y. is ongeschikt voor detentie en dus hoeft de straf niet door te gaan? En dan? That’s it?
Vertel mij dan eens: die gescheiden man die opnieuw de liefde vindt maar een ziekelijk jaloerse ex-vrouw heeft die zijn huis in de hens zet, heeft hij dan wel het sterke gestel om de rest van zijn leven met brandwonden te kunnen leven? Dat meisje van dertien dat op weg naar huis van d’r fiets gesleurd wordt en verkracht wordt door een psychisch gestoorde idioot, is zij dan wel ‘geschikt’ bevonden om haar leven lang daar de gevolgen van te moeten dragen?

Soms snap ik niet in wat voor land ik leef. Echt niet.

Ik heb kennisgemaakt met een voor mij nog nieuw fenomeen: de klantenservice van de NS. En als ik al dacht dat klantenservices vaak bemand worden door tot op het bot verveelde klantenservicemeneren en -mevrouwen, dan is dat bij deze maar weer eens bevestigd.

Bij het inleveren van mijn teerbeminde OV-kaart kreeg ik op het postkantoor een kortingscode om een gratis Voordeelurenabonnement aan te vragen. Kijk, leuk. Komt goed van pas. Dat deed mijn waardering voor de NS een trapje stijgen. Totdat… ik op de site van de NS de zescijferige code intoetste, en er maar ruimte bleek te zijn voor vijf tekens. Uhm… help?

Gelukkig kon ik mij bovenin het scherm wenden tot een blauw icoontje met de tekst ‘Direct online contact’. Online contact, ja, maar dat ‘direct’ mogen ze van mij wel wegstrepen. Het duurt verdikkeme twee volle werkdagen voordat ze contact met je opnemen. Dat zijn dus twee extra retouren Ede-Amsterdam voor het volle pond. Grmpf.
Afijn, zonet opende ik verheugd de mail van de NS Klantenservice. En die luidde als volgt:

Geachte heer/mevrouw – Schrijf maar mevrouw, mijn beste, dat heb ik niet voor niets in het aanhefhokje moeten aanvinken.
Graag beantwoorden wij uw e-mail. – Dat lijkt mij ook, ja. En wij bedienen ons graag van het koninklijk meervoud, zie ik? Mag hoor.
U wilt graag weten hoe u de actiecode kunt invoeren via de aanvraag. – Goh, nee, echt? Ik dacht dat ik u verzocht had om het menu van de stationsrestauratie.
Helaas bent u verkeerd aan het aanvragen. – WTF?!

Ik viel bijna van m’n stoel. Beste klantenservicemeneer, dit ziet u niet goed. Uw bedrijf moet mij de juiste route wijzen op uw site, want als u mij niet de goede kant uitstuurt met uw mooie kortingskaartkortingscodeflyertje, dan ga ik natuurlijk niet bij het juiste invulformulier uitkomen, hè? Dan kan ik wel uw aanwijzingen opvolgen totdat ik net zo blauw-geel zie als de Intercity, maar dan kom ik er natuurlijk niet.

Grrrrrr. En dat heet dan ‘klantgericht werken’. Ik geloof dat ik na mijn studie mijn wetenschappelijke communicatie-inzichten maar eens ga aanbieden bij de NS. *not*