Hygiënehype

Vrij 7 augustus 2009 at 23:07 | In Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Mijlpaal: de griepgekte heeft deze week het nuchtere FEM weten te bereiken.
Eén griepgeval op de locatie van Reed in Maarssen, en het duurde daarna slechts twee dagen tot een legertje van desinfecterende zeeppompjes en grootverpakkingen desinfecterende schoonmaakdoekjes doordrong tot alle redacties in Amsterdam.
We zijn er, uiteraard, braaf mee aan de slag gegaan. ;) Toetsenbord schoon, muis schoon, bureaublad schoon. De gezamenlijke redactiesnoeppot is plots opvallend leeg en in de toiletten kijken we elkaar quasi-streng letterlijk op de vingers. “Je wast toch wel vijftien seconden lang je handen, hè?”
Voordeel van dit alles is wel: nies één keer en je hebt direct de lift of de halve kantine voor jezelf. *evil grin*

PS: Eerlijk is eerlijk: ik ben zelf inmiddels ook voor de hygiënehype bezweken en heb netjes de aquablauwe zeeppompjes in huis verruild voor Dettol zeep. *grijns*

Zoekt en gij zult… ehh?

Vrij 15 mei 2009 at 11:31 | In Algemeen, Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Deze maand bestaat mijn Ekstertje-blog een jaar. Na een paar jaar MSN Space en een blauwe maandag Web-log.nl waren de servers van WordPress de nieuwe uitverkorenen om mijn zin- en onzinverhalen te gaan opslaan. En een jaar na dato is schrijver dezes daar nog altijd prima content mee. *grijns*

Over content gesproken, maar dan in z’n andere, multimediale betekenis: mensen blijken met de meest maffe zoektermen op mijn blog te belanden. Zodra de Google Bot in een der vroegste dagen langs kwam stiefelen om dit stukje web in zijn superdatabase op te slaan, is WordPress gaan bijhouden met welke zoektermen internetters hier terechtkomen.
Ter lering ende vermaak (voornamelijk vermaak, maar het gezegde luidt nu eenmaal zo ;) ) volgt hier een kleine selectie:

- hollands glorie
- kaapverdiaanse songteksten vertaling (huh?!)
- wat is het meervoud van beurs (ja, u zit hier goed)
- breath fonetisch
- Ik hou van holland spel
- http://www.esfacil.eu
- naturist family dvd cd (ehh?)
- vertaling juanes tres lyrics
- scriptieplan muziek
- vertaling van dreams van jody bernal (blèègh)
- sint-niklaus
- grusse mit einander
- grachen snowboardleraar
- vriendenuitnodiging hyves weigeren
- david bisbal corazon latino vertaling
- travestiet door mijn vrouw betrapt (ehh?!)
- jeroen van de boom boycot (jaaaaa! :twisted: )
- lyrics david bisbal vertalingen van spaans naar nederlands (spot on!)
- deuntje ‘het ruikt hier naar douwe egberts’
- tena lady xl bejaardentehuis (???)
- rikkelien de jong (Hahaha! Dit is er een voor jou Maik :mrgreen: )
- advies sharan trekt soms niet
- droompaarden plaatjes

En nu maar eens zien wat dit lijstje weer aan extra traffic op gaat leveren. *grijns*

Wonderlijke afkortingen

Vrij 24 april 2009 at 19:54 | In Rare jongens die Hollanders, Vrouwen | 1 Comment

Opgevangen gesprek tussen twee vriendinnen:

“Mijn vent is een echte AVG.”
“Een AVG??”
“Je weet wel: Aardappelen, Vlees, Groente. Een echte Hollander.”
“Ah, op die manier. Die van mij is dan meer een AV’tje. Groente wil er echt niet in.”
“Nee joh? Haha. Nou, die van mij kun je eigenlijk beter een VAG’je noemen, hoor.”
“Vachtje?”
“VAG’je. Vlees staat met stip bovenaan.”
“Hahaha! Wel, dan is die van mij een VA’tje. Haha, vaa-tje, snap je ‘m?”

De Typische Treindude

Woe 11 februari 2009 at 00:50 | In Rare jongens die Hollanders | 1 Comment

Sinds september breng ik beduidend meer tijd in de trein door. Zo’n drie keer per week op en neer naar de VU en elke week een retourtje Amsterdam Sloterdijk. Toegegeven, treinen is niet altijd even leuk en comfortabel, maar als een van je hobbies mensen-kijken is, kun je jezelf goed vermaken. :)

Met honderden menswezens die ’s ochtends en ’s avonds op hetzelfde traject reizen als jij, kom je aardig wat gezichten tegen. Sommigen worden je op den duur vertrouwd, maar de meesten zijn slechts twee vluchtige blikken die elkaar kruisen, om daarna in de krochten van je geheugen te verdwijnen.
Toch blijft er van elk gezicht dat je ziet kennelijk wel iets hangen, want in de loop van de tijd ben ik bepaalde patronen gaan herkennen. In uitstraling, kleding, haardracht, bezigheden tijdens de reis, enzovoorts. Verreweg de meeste van al die mensen die je tegenkomt, kun je wel ergens in een categorie plaatsen door wat je tijdens de reis van ze observeert. Zo heb je de ik-ben-bijna-60-wanneer-mag-ik-eindelijk-met-pensioen-zakenman (rafelige aktentas, beent steevast door naar de eerste klas), het kittige carrièrekatje (véél te hoge hakken dan goed voor d’r is), de shopaholic (’s ochtends één tas bij zich, ’s avonds tien) en natuurlijk de student (schooltas, koffie, en óf mp3-speler óf pen en collegeblok).

Fascinerend, dat mensen-kijken. Je valt van de ene verbazing in de andere. Er is echter één type dat me de laatste tijd wel heel erg opvalt. Misschien komt het doordat ik nu op een traject reis dat op A’dam Zuid stopt, vlak bij de VU en middenin ‘Amsterdams Manhattan’. Hoe het ook zij, als één type reiziger overdadig aanwezig is op de lijn tussen Utrecht en Schiphol, dan is het wel de Typische Treindude.

De Typische Treindude is niet zomaar een jongen. Het is een fenomeen. Het is de dertien-in-een-dozijn wannabe yup. Grofweg tussen de 20 en 27 jaar, in pak of corpsbaltenue, hogerejaars student of net begonnen aan wat ongetwijfeld een weergaloze *kuch* carrière gaat worden. Denk junior consultant, denk finance trainee, dat soort functies. Zodra ze de coupé binnenkomen herken je ze meteen. Beter gezegd: ruik je ze meteen. De dudes hebben nog niet genoeg centjes om zich in maatpakken van Armani te hullen, maar dat maken ze meer dan goed door zich te overladen met een wolk Armani-aftershave.

Dress to impress valt dus vooralsnog af bij de dudes. Drive to impress ook, want een auto van de zaak zit er nog even niet in en een oud Renaultje staat zo lullig. Maar er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, en dus ook meerdere manieren om je medereizigers te koesteren in het schijnsel van jouw geweldigheid. Twee manieren, om precies te zijn, resulterend in twee subtypes Treindudes.
De ene is de Gadgets to impress Dude. Hij komt al bellend de coupé binnen, iPhone of BlackBerry aan z’n oor. Hij ploft in een stoel neer en klemt telefoon tussen nek en schouder om met twee handen z’n laptop uit bijbehorende laptoptas te vissen. Zet laptop op schoot, beëindigt telefoongesprek en schakelt iPod in op standje gehoorbeschadiging. Met z’n oren op de muziek gericht, z’n ogen op het scherm gefixeerd, één hand die het toetsenbord bedient en de ander die zonder te kijken een sms’je intikt, lijkt hij een vlijtig baasje. Maar niets is minder waar. Het enige waar deze dude zich op zo’n moment mee bezighoudt, is stiekem observeren of er wel genoeg adorerende (dames) of afgunstige (heren) blikken op hem geworpen worden.

Ten tweede is er de Talk to impress Dude. Is soms lastig te onderscheiden van het eerste subtype omdat het zich ook graag met gadgets omhangt, ware het niet dat gadgets in dit geval niet de imponerende factor zijn. Nee, deze Treindude heeft zo zijn eigen wapenarsenaal: woorden. Een constante stroom woorden in telefoon of tegen medereiziger, liefst doorspekt met jargon, milde straattaal en Engels. Een voorbeeld trof ik laatst nog al bellend aan: “Yo, gozer! … Allright! … Is goed joh, ik ga wel effe met die gast sparren. … Geen probleem, die targets scoren we wel. … Allright! … Laterzz!”

Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed wat ik van de Typische Treindudes moet vinden. Tussen ons gezegd en gezwegen: ze zijn vaak hilarisch. Zó gefocust op stoer overkomen dat het bijna schattig wordt. ;)
Maar ze zijn helaas vaak ook irritant. Luidruchtig. Nadrukkelijk aanwezig. En ik heb dan wel een fijn mp3-spelertje dat mijn trommelvliezen voor de dudes af kan sluiten, maar er zijn ook momenten dat ik ’s ochtends even niets wil horen. Omdat ik een presentatie voorbereid, bijvoorbeeld, of voor de laatste keer m’n tentamenaantekeningen doorkijk. Dus, lieve Treindudes: het mag een toontje lager. Zeker als je samen met mij in een stiltecoupé zit.

Regel 1 bij het shoppen…

Zat 7 februari 2009 at 17:01 | In Rare jongens die Hollanders, Vrouwen | 1 Comment

…neem je kerel NIET mee als-ie dat NIET wil.

Simpel, toch? Wij houden (over het algemeen) niet van voetbal kijken dus wij kijken geen voetbal, en zij houden (over het algemeen) niet van winkelen, dus sleep ze dan ook vooral niet mee de winkel in. Vinden zij niet leuk en jij raakt op den duur alleen maar gefrustreerd van hun donderwolkgezicht.

Simpel, toch? Dat zou je wel zeggen, ja…
Vanmiddag sta ik in een pashokje in de Veenendaalse Livera, wanneer ik aan de andere kant van het gordijn een stel voetstappen mijn kant op hoor komen.
“Schat? Ik ga even passen, hoor! Ik zie hier een stoel staan, ga jij maar lekker zitten!”
Nee toch, hè… Een echtpaar in een lingeriezaak, spaar me!
Ik spits mijn oren, maar hoor alleen een onduidelijk gemompel. “Hmmf, grmpf.” Klinkt als afkomstig uit iets met een adamsappel.
“Schat? Lieverd? Ga nou toch lekker zitten, joh! Het duurt niet lang, ik ben zó klaar!”
“Ja pap, toe, ga zitten!”
Ah, dochterlief is ook mee. Ik hoor wat gestommel en geruis van kledingstukken die aan en uit gaan, en dan wordt met een ruk het gordijn van het hokje naast me opengeschoven.
“Tadaaaa! Vind je h… Schat? Waar ben je nou?”
“Hier.” Een bromstem komt dichterbij. “Ah. Ja, heel mooi. Euhm… is dat een pyjama of een t-shirt?”
“Nou ja! Dat verschil zie je toch wel?!”
“Ehm…”
Gelukkig redt dochterlief de situatie. “Leuke pyjama, mam! En pap, ga nou toch ’s ZITTEN! Hier. Stoel. Zit. Klaar.”
“Maar ik wil helemaal niet zitten! Ik wil alleen maar…”
“Schat, ga alsjeblieft zitten. Echt, ik ben zó klaar, maar je moet niet zo lang op dat been staan. Je weet dat dat nog even niet kan.”

What the…?! Ik moet heel hard op m’n lip bijten om ten eerste niet in lachen uit te barsten en ten tweede niet heel bijdehand mijn hoofd buiten het hokje te steken en poeslief op te merken: “Waarschijnlijk weet híj dat heel goed, mevrouw, maar heeft ú hem mee het centrum ingesleept, zou het niet?”
Tien minuten later, als mijn pashokbuurvrouw nog altijd niet kan kiezen tussen kledingstuk A en B of toch maar een combi van B en C, sla ik het gordijn open en loop richting de kassa. Onderweg passeer ik vader en dochter. Hij heeft nota bene een soort van loopwagentje naast zich staan. :shock: Arme ziel. Geen schijn van kans tegen de winkelwoede van zijn wederhelft. Wat kunnen vrouwen toch wreed zijn…

Onkruid vergaat niet

Di 11 november 2008 at 18:25 | In Once in a lifetime, Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Wat kan het soms toch heerlijk zijn om ’s middags, thuiskomend na een lange collegedag, even te gaan zitten met het laatste nieuws. Misschien is het wel heel slecht van mij dat ik temidden van ineenstortende financiële markten en humanitaire crises in Afrika ontzettend kan lachen om een onbenullig nieuwtje… Maar toch. Soms zit er een berichtje tussen waar ik zo gierend hard om kan lachen dat de moeheid van de lange schooldag als sneeuw voor de zon verdwijnt.
Zo ook vanmiddag. Ziehier:

Jeroen van der Boom derde Topper

AMSTERDAM – Gordon en Rene Froger hebben een opvolger gevonden voor Gerard Joling bij de Toppers. De twee zangers polsten maandag de Amsterdammer Jeroen van der Boom, die wel open staat voor dit avontuur. “Jeroen heeft een geweldige stem en hij heeft het afgelopen jaar bewezen een echte topper te zijn,” zeggen Gordon en Froger dinsdag in de Telegraaf.
In een reactie zegt de kersverse Topper vereerd te zijn. “Ik ben niet de nieuwe Gerard Joling, ik ben gewoon Jeroen en heb enorm veel respect voor wat Gerard heeft neergezet de afgelopen jaren.” Hij vervolgt: “Verder ga ik mijn uiterste best doen om op geheel eigen wijze mijn bijdrage te leveren aan dit unieke concept waar jaarlijks door tienduizenden mensen naartoe wordt geleefd.”
NU.nl, 11 november 2008

Whahahaaaa! Kan iemand me even een zakdoek aangeven zodat ik de lachtranen van m’n wangen kan vegen?! Jeroen van der Boom de derde Topper, je verzint het toch niet! Heeft meneer eindelijk na jaren ploeteren een paar nummer-1-hits gescoord (nog niet eens geheel z’n eigen verdienste), en dan laat ‘ie zich degraderen tot Topper… wat een grandioze carrière move. :lol: Het enige wat er nog aan ontbreekt is teamcaptain Patrick van De Lama’s die hard op de beroemde zoemer drukt. ÈÈÈH!
Owh hoe verleidelijk is het nu om flauwe opmerkingen neer te gaan pennen over visuals van ‘Neerlands nieuwe Marco Borsato’ in een roze of groen glitterpakje, of over de ene valse nicht die vervangen wordt door de andere v… enfin. ;)

Jammer toch dat onkruid niet vergaat, ook niet onkruid van Topper-niveau. Arme Gerard. Denkt ‘ie z’n collega-glitterfreaks en de publieke omroep een hak te zetten, maar nee hoor, een paar dagen later hebben ze al een vervanger voor ‘m opgeschnabbeld. Ach toch.
Ik vind het in ieder geval een briljant plan om je ervan te verzekeren dat je niet de toptien gaat halen op het komende Songfestival. Mag ik vast een voorspelling doen? Ik hoor het ze al zeggen in Moskou straks: “The Netherlands, zero points. Les Pays-Bas, zéro points.” :roll:

Hyverslaving

Vrij 8 augustus 2008 at 20:37 | In Algemeen, Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Hoe weet je dat bijna geen enkele Nederlander meer onder Hyves uitkomt?
Wanneer je op de pagina van een oud-klasgenoot foto’s van haar buitenlandreis aan het bekijken bent en ineens een comment tegenkomt van je basisschoolmeester van groep zeven.

Hoe weet je zeker dat Hyves écht alleen maar draait om wie het grootste aantal Hyves-vrienden heeft?
Wanneer je in zijn lijst met Gemeenschappelijke Vrienden een heel aantal van je voormalige klasgenootjes tegenkomt. Allemaal vrouw.

Hoe weet je dat de onmetelijke berg sociale details die je op Hyves kan vinden soms echt too much wordt?
Wanneer je het plaatje van de stoere meester met vet gave mountainbike die helemaal van Ede naar Veenendaal kwam fietsen, totaal niet kunt mixen met de profielfoto waarop diezelfde stoere meester (nu met ruitjesvest en ietwat aangedikt) poseert met een peuter op de arm die gebiologeerd een stukje fruit in z’n plakkerige knuistje vermorzelt.

Hoe weet je dat jij steeds ouder wordt en hij waarschijnlijk richting zijn midlife crisis koerst?
Wanneer je het niet kan laten om een paar van zijn blogberichten te lezen en daarin ziet dat hij net zo goed thuis is in sms-/MSN-/BrEeZaH-taal als je kleine nichtjes, een staaltje Nederlandse taalkunde waar jij nog altijd van walgt.

*is nu heel hard de neiging aan het bedwingen om uit pure nieuwsgierigheid te gaan zoeken op namen van oude leraren – bedwing, bedwing, bedwing. Nee, Miek, nee.*

Ik hou van Holland (08mrt08)

Vrij 30 mei 2008 at 22:25 | In Algemeen, Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Televisiekanon Idols is weer voorbij, en dus moest RTL snel met een nieuwe hit op de proppen komen. En wat is het geworden? Tadadadaaa… ‘Ik hou van Holland’. Een vrolijke spelletjesshow voor de hele familie, waarin twee teams van elk vier BN’ers het tegen elkaar opnemen in een race vol humor en muziek om wie de beste kennis van ons vaderland heeft.
Erg boeiend klonk me dat in eerste instantie niet in de oren, totdat ik presentatrice Linda de Mol van de week bij De Wereld Draait Door hoorde vertellen over het onderliggende ‘nobele doel’ van de nieuwe show. Ze bleek er vreselijk van te balen dat de Nederlandse pabo-studenten tegenwoordig hun toetsen niet meer halen, niemand meer lijkt te weten wanneer de Slag bij Nieuwpoort was en dat Nederland altijd van Vlaanderen verliest met taalspelletjes, en haar nieuwe programma moest die gebrekkige algemene ontwikkeling maar eens opvijzelen. Dát was natuurlijk koren op mijn molen. *grijns* En dus zat ik vanavond voor de buis.

Heb je het gezien? Ik heb me een breuk gelachen! :-D Met Lama Jeroen van Koningsbrugge en Van-RTL-naar-Talpa-en-weer-terug Beau van Erven Dorens als teamcaptains kon dat natuurlijk niet missen, maar met name de uitspraken en missers waren top. Een paar momentopnamen…

Tijdens de nu al gevreesde taalkunderonde moeten de kandidaten allemaal een woord spellen, en in het team van Beau gaan er drie van de vier fout:
Satelliet: “Eh… S… a… eh.. l?”
Blocnote: “O wacht, die weet ik, die gaat goed: b-l-o-c-k…”
Beau is de wanhoop al nabij, maar dan krijgt Jan Vayne accordeonist als woord. Beau: “Kom op Jan, da’s muziek, dat moet je kunnen!” En Jan: “Ach ja,” – zwiept z’n haar naar achteren – “da’s een makkie: a-c-c-o-r-d-i-o-n-s-t.”
Ook bij het team van Jeroen gaat het niet zo lekker, zeker niet als Jeroen fierljeppen moet spellen: “Ja hoor, dat heb ik weer. Nou, eens zien: f-i-r-r-l…”

Ik zit met stijgende verbazing en een aardige dosis leedvermaak naar het televisiescherm te kijken, zeker als Linda de I Luv Holland Band aankondigt *I’m not kidding* die het geheel af en toe van een stukje ‘typisch Hollandse muziek’ voorziet, waarvan de teams zo snel mogelijk de titels moeten raden. Het begint nog lekker met een hit van Marco Borsato, maar zodra songs van Dries Roelvink en Rowwen Heze voorbijkomen, ontvlucht ik toch even de woonkamer…

Niet veel later, inmiddels in de finale aanbeland, blijkt teamcaptain Jeroen naast taalkunde ook problemen met wiskunde te hebben:
Linda: “Jeroen, de vraag voor jullie team: hoeveel minuten televisie kijkt een Nederlander gemiddeld per dag, denken jullie?”
Na overleg met zijn team meldt Jeroen: “Wij zetten in op 2 uur en 17 minuten.”
Linda: “Hoeveel minuten is dat, Jeroen?”
En Jeroen: “Eh… veel?”
Het antwoord blijkt fout, en na nog een paar missers gaat het team van Beau uiteindelijk met de eer strijken. Alleen met de eer? Neeeee welnee! :-P Het publiek in het vak van Beau krijgt allemaal mee naar huis… *roffel roffel* een sjoelbak! Terwijl de aftiteling begint te lopen en Linda de beide teams bedankt, draait het beeld weg uit de studio en gaat over naar de parkeerplaats bij het Mediapark, alwaar opvallend veel mensen moeite hebben hun cadeau in de auto gestouwd te krijgen. De achterbank in de Golf moet plat, de klep van de Sharan wil niet meer dicht, de 206 heeft het bij voorbaat maar vast opgegeven, en in de Corolla moeten de voorstoelen maximaal naar voren en dan wil het nog niet lukken. En dan volgt, in een onbewaakt ogenblik, het meest geniale moment van het programma, wanneer een gefrustreerde en rood aangelopen autobestuurder mompelt: “Pfff, wat een gedoe! Kunnen ze niet gewoon een printer meegeven?!” *lol*

Ge-ni-aal. Prachtig, daar gaan we eens vaker van genieten. :-) Maar er schoot nog wel even dit door mijn hoofd: de show ging dit weekend van start, terwijl uitgerekend nu de populaire Internationale Emigratiebeurs in Utrecht wordt gehouden… Hmm. Zie ik hier een verband??

Hollands ‘glorie’ (11jan08)

Vrij 30 mei 2008 at 22:09 | In Gloeiende gloeiende, Rare jongens die Hollanders | Leave a Comment

Weet je wat ze van mij direct, liever nog gisteren dan vandaag, in de ban mogen doen? Deze:

…en deze:

…en al hun broertjes, zusjes, neefjes, nichtjes en andere soortgenoten. Met een speciale, langzame, splintertje-voor-splintertje-vernietiging van het exemplaar dat vanmiddag bij de uitgang van de Jaarbeurs stond…

Bepakt en bezakt met stapels onvermijdbare folders, loop ik vanmiddag de Vakantiebeurs af, waar ik voor FEM een bezoekje aan Singapore Airlines heb gebracht. Bepaald geen straf, en uiteraard heb ik me daarna nog even lopen vergapen aan de hallen van Latijns-Amerika en Spanje, waar een heerlijk klinkende driekoppige act uit Asturias optrad. Even de nodige surrogaat-vitamine D opdoen, nu de zon zich deze regenachtige dag achter de wolken verschuilt. :-)
In opperbeste vakantiestemming en zachtjes een nummer van Camarón voor me uit neuriënd, loop ik na een uur of twee weer richting uitgang, de druilerige vrijdagmiddag in. En wat is het eerste dat mijn oren opvangen op het moment dat ik buiten kom? Juist…
Het ‘muziek’ verspreidende gedrocht martelt m’n trommelvliezen met zijn schelle klanken en verspert me de weg. En het plekje waar ik eventueel nog langsop zóu kunnen, wordt in beslag genomen door een even lange als brede, kale, grijnzende kaaskop, die op zo’n onvoorstelbaar a-ritmische manier z’n geldbakje mee laat rammelen op de maat van de ‘muziek’, dat het bijna knap is. Grmpf. Ik gok dat ik de, overigens vast niet onsympathieke kerel onbewust een woedende blik heb toegezonden, want zijn vriendelijke ‘Goedemiddag!’ blijft steken bij ‘Goe…’ als ik hem en zijn obstakel passeer.

Ik been verder richting station, en zet flink de pas erin om zo snel mogelijk aan Frans Bauer De Draaiorgelversie te ontkomen. Het deuntje in m’n hoofd ben ik kwijt, en de vakantiemood heeft ook een knauw gekregen. En bedankt he. :-? Hoe groot wil je het contrast hebben?! Het ene moment loop je tussen een mensenmenigte die zich in gedachten al waant in de zon, hartje zomer, genietend van de warmte en levendige klanken van het Zuiden, en een paar meter verderop struikel je bijna over je eigen plompe Hollandse cultuurerfgoed… Cultuurshock is wellicht een betere term in dit geval. Wat zijn we muzikaal toch ook een armzalig landje, vergeleken bij de rijke tradities van elders. Zeg nou zelf, wie een bolero of flamenco hoort weet direct dat hij met Spaanse invloeden van doen heeft. Idemdito voor jazz en New Orleans, en voor country en het zuiden van de VS. Maar wat is nou echt typisch Nederlands? Een stel jumpstylende kroegtijgers? De klompendans? Een carnavalsversie van Goeiemoggel! die nu de Top40 komt bestormen (ik vrees met grote vreze)? Een draaiorgel?…

Blog op Wordpress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.